Teatr im. Aleksandra Fredry
ul. A. Mickiewicza 9
62 - 200 Gniezno
Dział Marketingu
i Organizacji Widowni
tel. 426 16 15
centrala
tel. 426 22 91
fax. 426 20 27
dyr. 426 39 93
dyrektor naczelny i artystyczny
TOMASZ SZYMAŃSKI
 
 szczegóły repertuarowe: www.teatr.gniezno.pl

Teatr w Gnieźnie ęłęópowstał tuż po II wojnie światowej w wyniku działań Sekcji Teatralnej Towarzystwa Przyjaciół Gniezna. Inicjatywa utworzenia stacjonarnej sceny w Gnieźnie zyskała poparcie ówczesnej rady miasta, która oddała pod teatr budynek kina „Słońce” przy ul. Chrobrego. Zgoda na powstanie świeckiego ośrodka kulturotwórczego była w zamyśle władz przeciwwagą do żywej w mieście kultury sakralnej. 1 maja 1946 Teatr Miejski rozpoczął działalność. Pierwszym spektaklem była komedia Józefa Korzeniewskiego STARY KAWALER. Reżyserował Henryk Barwiński. Od 1955 roku jako jedyna zawodowa scena dramatyczna w Polsce, teatr nosi miano Aleksandra Fredry. Scena w Gnieźnie przechodziła bardzo różne okresy, najznamienitsze (przed remontem) podczas dyrekcji legendarnej Aliny Obidniak. Przez wiele lat była to scena objazdowa, a w latach 1986 – 1990, w wyniku przebudowy teatrze objazd był jedyną formą działania zespołu artystycznego. Po remoncie teatr stał się sceną stacjonarną. Powrót do odnowionej siedziby zbiegł się z 45-leciem sceny. 17 maja 1991 roku
odbyła się premiera widowiska Rapsod o Świętym Wojciechu w reżyserii Tomasza Szymańskiego. Ojcem chrzestnym odrodzonej sceny był Henryk Tomaszewski – jeden z największych ludzi europejskiego teatru - światowej sławy mim, tancerz, choreograf, reżyser a także założyciel i wieloletni dyrektor Wrocławskiego teatru Pantomimy. Był to zarazem początek wspaniałej współpracy 2 teatrów. Efektem były trzy największe spektakle w historii teatru im. Aleksandra Fredry: Sen Nocy Letniej w 1992 roku, Przypowieści na wątkach biblijnych, z udziałem wrocławskich mimów, w reżyserii Henryka Tomaszewskiego ze współudziałem Tomasza Szymańskiego  w 1993roku, oraz Spór Pierre’a de Marivaux w 1995 roku w reżyserii Henryka Tomaszewskiego. W spektaklach brali też udział gnieźnieńscy tancerze break dance, z których 2 zasiliło na stałe wrocławską grupę mistrza. Spośród wielu zrealizowanych na przestrzeni blisko 15 lat od odbudowy sceny na szczególną uwagę zasługują poza wspomnianymi dziełami Henryka Tomaszewskiego, realizacje Lecha Raczaka. Z ostatnim Transatlantykiem Witolda Gombrowicza. Specjalna część oferty stanowią spektakle dla dzieci oparte o klasykę. Reżyserzy spektakli dziecięcych sięgali między innymi do tekstów H. Ch. Andersena, E. T. A. Hoffmana, A. Milne’a, czy K. Makuszyńskiego. Zrealizowana w gnieźnieńskim teatrze Kartoteka Różewicza w reżyserii Piotra Kruszczyńskiego została zakwalifikowana do IV edycji Festiwalu Sztuki Reżyserskiej w Katowicach w 2001 roku. Zespół uczestniczył w zmaganiach festiwau, dochodząc do ścisłego finału.Ważnym obszarem działalności jest szeroko pojęta edukacja teatralna, wśród najmłodszych widzów. Spośród proponowanych przez Teatr form współpracy, popularnością cieszą się: potkania z aktorami, zwiedzanie pracowni i zaplecza technicznego sceny oraz lekcje teatralne, Szczególną sprawą jest też od lat organizacja Spotkań kolędników. Najnowszy projekt dla dzieci realizowany jest od 2003 roku pod hasłem Spotkania Andersena.